Πέμπτη, 5 Φεβρουαρίου 2015

Πως να μένετε θετική σε έναν κόσμο μίζερο #1: Πλησιάστε το Θεό!



     Πριν μερικές ημέρες, μια πολύ ευγενική κυρία άφησε ένα σχόλιο κάτω από μια ανάρτησή μου: "Που τη βρίσκεις τόση θετική ενέργεια κάθε μέρα; Κορίτσι, κάνε μας ένα σεμινάριο...!". Μέχρι τότε δεν είχα σκεφτεί ούτε ότι έχω τόση θετική ενέργεια, ούτε από που παίρνω την ενέργεια αυτή. Δεσμεύτηκα, όμως ότι θα το σκεφτώ και ότι θα φτιάξω μια ανάρτηση για το θέμα αυτό.

     Εκείνη τη μέρα έκατσα πραγματικά και το σκέφτηκα. Καθώς συλλογιζόμουν, έγραψα 2-3 πράγματα που με κρατούν νηφάλια και ευδιάθετη. Μα καθώς περνούσε η μέρα, η λίστα αυτή όλο και μεγάλωνε, σε βαθμό που κατάλαβα ότι όλα αυτά δεν θα χωρούσαν σε μια μόνο ανάρτηση. Αποφάσισα λοιπόν, κάθε εβδομάδα να σας γράφω και από έναν παράγοντα που με προστατεύει από τη μιζέρια και την τρέλα του παράξενου κόσμου μας και διατηρεί την ψυχή μου (τον περισσότερο καιρό) χαρούμενη και γεμάτη ενέργεια.

     Δεν θα μπορούσα να ξεκινήσω με τίποτε άλλο παρά με τη σχέση μου με το Θεό. Δεν είναι τέλεια, πολλές φορές Τον απογοητεύω. Μα υπάρχει στη ζωή μου. Και δεν είναι μόνο που θέλησα εγώ να υπάρχει. Θέλησε και Αυτός, πολύ πριν το θελήσω εγώ.

    Στην Α' Γυμνασίου, είχαμε μια καθηγήτρια που ήταν βαθιά θρησκευόμενο άτομο. Όλοι την κοροϊδεύαμε, επειδή αφενός ήταν θρήσκα (με μακριές φούστες, κότσο κλπ) αφετέρου επειδή ήταν ιδιαίτερη προσωπικότητα. Σαν έφηβοι, οτιδήποτε περίεργο βλέπαμε, γινόταν για εμάς πρώτης τάξεως αφορμή για γκαζούρα.

     Η καθηγήτρια αυτή έκανε και κατηχητικό τα Σάββατα. Δεν θυμάμαι πως και γιατί, αλλά θυμάμαι ότι ξεκίνησα να πηγαίνω. Ένα θα σας πω: άλλαξε η ζωή μου όλη (όπως όταν ο Λάρυ Κράουν πήγε στο Πανεπιστήμιο). Δεν είναι ότι η μητέρα μου δεν ήταν θρησκευόμενο άτομο, το αντίθετο θα έλεγα. Και μου έδινε πολύ όμορφες διδαχές αλλά και το καλό παράδειγμα. Αλλά αυτά που άκουγα εκεί, έτσι όπως τα άκουγα, μου έδιναν τέτοια έμπνευση, μιλούσαν τόσο δυνατά μέσα μου, που για 'μενα δεν υπήρχε πια γυρισμός. Τι ήμουν πριν γνωρίσω αυτή την καθηγήτρια; Ένα κορίτσι ζαλισμένο σε μια τρελή εφηβεία. Τι έγινα μετά; Ένα συγκροτημένο άτομο, με όνειρα, στόχους, πειθαρχεία και αξίες. Συμμετείχα σε όλα τα Μυστήρια, προσευχόμουν, πειθαρχούσα πολύ τον εαυτό μου σε όσα μάθαινα πως ήταν καλά και σωστά. Και άνθιζα.

     Πριν μερικές μέρες, έπεσε στα χέρια μου το μπλοκάκι στο οποίο κρατούσα τις σημειώσεις από το Κατηχητικό. Να τι όμορφα πράγματα μας έλεγε:

  • Ο χειρότερος εχθρός μας είναι ο κατώτερος εαυτός μας.
  • Όταν ο άνθρωπος κάνει άσωτη ζωή, είναι φυσικό να χαθούν οι αρετές του.
  • Ο χριστιανός ξέρει γιατί ζει και που θα καταλήξει.
  • Σε αυτόν που μετανοεί, ο Θεός του χαρίζει χαρά, δύναμη, αγάπη.
  • Η αμαρτία μας στεναχωρεί και μας αγχώνει...

     ....και άλλα τόσα υπέροχα...

     Να, λοιπόν, πόσα χρωστάω σε αυτή την καθηγήτρια. Τότε δεν το καταλάβαινα, τώρα όμως το βλέπω καθαρά. Δεν είναι λόγια που τα ακούς κάθε μέρα, πόσο μάλλον να τα ακούσεις από κάποιον που πραγματικά τα πιστεύει, σε μια ηλικία πραγματικά ευαίσθητη! Το σφουγγάρι της ψυχής μου τα ρουφούσε όλα και τα έγραφε με ανεξίτηλο στυλό μέσα μου.

     Άρχισα να διαβάζω χριστιανικά βιβλία και περιοδικά. Τα Κρίνα, τα βιβλία "Νέοι στο Σήμερα" όπου μιλούσαν για διάφορα θέματα που με απασχολούσαν. Τη σειρά "Όταν θέλεις να ξεκουράζεσαι" με όμορφες ιστορίες που με ενέπνεαν, Καινή Διαθήκη, Γεροντικό, Γέροντες Πορφύριος και Παΐσιος. Εκεί βρήκα μεγάλη ανάπαυση. Πάντα θυμάμαι σχεδόν απ' έξω τις ιστορίες και τις συμβουλές του Οσίου Παϊσίου και προσπαθώ να τις εφαρμόζω.

Κάπως έτσι, με αρκετά σκαμπανευάσματα ενδιάμεσα, είμαι και λειτουργώ μέχρι σήμερα.
  • Όταν στεναχωριέμαι πολύ, θυμάμαι τον Άγιο Νεκτάριο: "η μεγάλη λύπη κρύβει μέσα της υπερηφάνια" και προσπαθώ να τη μετριάσω. Έτσι μετριάζεται και η στεναχώρια.
  • Όταν αντιμετωπίζω δυσκολίες, ακούω τον Όσιο Παΐσιο να λέει: "για εμάς τους χριστιανούς, είναι πανηγύρι οι δυσκολίες."
  • Εκεί που ένα πρόβλημα φαίνεται άλυτο, μιλάω με τον πνευματικό μου και ξαφνικά γίνεται τόσο απλό...
  • Όταν απελπίζομαι, ποτέ δεν απελπίζομαι για πάνω από 5 λεπτά, επειδή ξέρω πολύ καλά και το έχω δει άπειρες φορές στη ζωή μου, αυτό που είπε ο Όσιος Πορφύριος: "Εκεί που απελπίζεσαι... σου στέλνει κάτι που δεν το περιμένεις!"
  • Όταν με πιάνουν οι ζήλιες (και με πιάνουν πολλές φορές, και όχι ερωτικές ζήλιες αλλά ζήλιες γενικώς, είμαι μοναχοπαίδι βλέπετε), θυμάμαι την εντολή "ουκ επιθυμήσεις... όσα τω πλησίον σου εστί" και λέω Δόξα το Θεό για αυτό που έχω, το οποίο μπορεί να είναι μια ευλογία διαφορετική από αυτήν που ζηλεύω.
  • Όταν νιώθω ότι θα σκάσω από τις σκέψεις, ανοίγομαι στο Θεό και ξαλαφρώνω. Και μετά αναλαμβάνει Εκείνος. Πάντα μα πάντα. Σαν να μου απάντησε: "μην ανησυχείς, θα το φροντίσω Εγώ το θέμα!!!"
  • Όταν κάνει κάτι η μικρή και με σκάει, θυμάμαι τα λόγια του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου: "Όταν η ρίζα είναι καλή τότε και τα κλαδιά θα απλώσουν καλύτερα, και για όλα αυτά θα πάρετε τον μισθό σας…."
  • Όταν νευριάζω με καμιά συνήθεια του άντρα μου, φέρνω στο νου τις ιστορίες άλλων γυναικών, που διαβάζω στο βιβλίο "Οικογενειακή ζωή" και λέω "Θεέ μου, σε ευχαριστώ που ο άντρας μου έχει μόνο λίγα μικρά ελαττώματα και δε χρειάζεται να υπομείνω χειρότερα από αυτά!!!" Και μην ξεχνάμε πόσα μύρια δικά μου ελαττώματα πρέπει να ανέχεται και εκείνος.
  • Όταν αναλαμβάνω πολλές δουλειές και αγχώνομαι, ο Όσ. Παΐσιος μου θυμίζει: "απλοποιήστε τη ζωή σας για να φύγει το άγχος!" Ένα πράγμα κάθε φορά.
  • Όταν η ραπτομηχανή μου αρρωσταίνει, θυμάμαι την ιστορία του Γέροντα που συνάντησε ένα μικρό "ταγκαλάκι" και μου κόβεται κάθε όρεξη για γκρίνια!!!

     Μπορώ να συνεχίζω για πολύυυυ ακόμη γιατί η λίστα απλά δεν τελειώνει. Είναι τρόπος ζωής και τρόπος σκέψης ο χριστιανισμός και αν δεν το έχετε δοκιμάσει, σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Ξεκινώντας με αυτή τη βάση, μπορείτε να δουλέψετε πολλά θέματα στη ζωή σας, αρκεί όλα να ξεκινούν από το Χριστό. Για όλα να ζητάτε την ευλογία Του, τη φώτισή Του, τη συγχώρεσή Του, τη δύναμή Του. Και να μην ξεχνάτε να Τον ευχαριστείτε. Γιατί και η δική σας ζωή είναι γεμάτη ευλογίες, κι ας ξεχνάτε να τις δείτε. Κάπως έτσι, ζω, υπάρχω και κινούμαι, έχοντας μέσα μου μια όμορφη αίσθηση, η οποία μεταδίδεται χωρίς προσπάθεια και γύρω μου.

Γι' αυτό, η πρώτη συμβουλή μου για να μείνετε θετικές σε έναν κόσμο μίζερο, είναι: 
#9: Προσοχή στην T.V.!


Copyrighted.com Registered & Protected 
Z100-7XQV-JDB3-X7JU

28 σχόλια:

  1. πόσο χάρηκα που σε βρήκα κοπέλα μου!!!Καλή δύναμη να σε δίνει πάντα ο καλός Θεός μας!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πανέμορφο κείμενο...Υπέροχες συμβουλές!!
    Απλά συμφωνώ απόλυτα μαζί σου!

    Μόνο κοντά Του βρίσκεις λύσεις...
    παρηγοριά...χαρά..τα πάντα!

    Μπράβο για αυτό το κείμενο γιατί εκτός από Ενθάρρυνση
    είναι και Προσωπική Μαρτυρία.
    .πολύ σημαντικό στους δύσκολους
    καιρούς που ζούμε!!




    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ο δογματισμός ουδέποτε υπήρξε υγιής πηγή ευεξίας για έναν άνθρωπο. Το αντίθετο μάλιστα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δακαρία μου εγώ μια χαρά ευεξία νιώθω! Θα ήταν όμως ενδιαφέρον να μοιραστείς μαζί μας τι κάνει εσένα να νιώθεις ευεξία!

      Διαγραφή
    2. Δεν ασπάζομαι δογματισμούς. Είμαι ελεύθερη.

      Διαγραφή
  4. Καλησπέρα Τριανταφυλλενια, πραγματικά θα ήθελα κι εγω να μάθω τι είναι αυτό που δίνει χαρά, ευεξία κ νόημα στη ζωή της Δακαρια?!?!?! Τέλος πάντων...
    Εγώ πιστεύω στο Θεο αλλά θεωρώ οτι τελευταία έχω απομακρυνθεί απο το δρόμο του....τι εννοώ? Νομιζω πως έχω αφήσει να με κυριαρχήσουν το άγχος και οι τρελοί ρυθμοί της καθημερινότητας, με αποτέλεσμα να νευριαζω εύκολα, να χάνω τη μπάλα γενικότερα με όλα κ με ολους, να απελπιζομαι, να τα βλέπω όλα πολλές φορες μαύρα κ.ο.κ. έχω να εκκλησιαστω πολύ μεγαλο διάστημα και το πιο σημαντικό, έχω ξεχάσει να προσεύχομαι.... Διαβάζοντας το ενθαρρυντικό σου κείμενο, στεναχωρεθηκα πολύ, δάκρυσα....σ' ευχαριστώ πολύ που μου τα θυμησες όλα αυτά... Να' σαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, δεν το πιστεύω ότι μια προσωπική εξομολόγηση θα άγγιζε κάποιον τόσο πολύ!
      Μαρία μου, όπως νιώθεις εσύ, νιώθω κι εγώ πολλές φορές. Είναι τρελός ο κόσμος μας και μαζί τρελαινόμαστε κι εμείς! Τουλάχιστον είμαστε πολλές και μπορούμε να ενθαρρύνουμε η μία την άλλη!
      Καλή συνέχεια!!!

      Διαγραφή
  5. Καλημέρα! Καταρχάς, σε ευχαριστώ παρά πολύ που ασχολήθηκες με την απορία μου και για την άμεση ανταπόκριση σου. Ολοκληρωμένη η απάντηση σου και πραγματικά ηρέμησα με όσα μας γράφεις. Θυμήθηκα κι εγώ τα δικά μου χρόνια στο κατηχητικό και τι όμορφα και ήρεμα κυλούσαν τα πράγματα τότε, παρολες τις δυσκολίες που και τότε υπήρχαν (και δεν ήταν και λίγες...). Είναι ευκολο να απομακρυνθεί κανείς απο το Θεό. Λίγο οι υποχρεώσεις, λίγο τα προβλήματα, και να, ... ξεχνάμε τα σημαντικά και ασχολούμαστε με τα ασήμαντα. Θέλει προσπάθεια και να είσαι καλά, που μας το θυμίζεις! Όπως βλέπεις απο τα σχόλια, αγγίζεις πολύ κόσμο. Χαίρομαι πολύ που αποφάσισες να μας γράφεις κάθε εβδομάδα! Ο Θεός να σου δίνει δύναμη και κουράγιο να τα βγάζεις πέρα στην καθημερινότητα σου και να επικοινωνείς μαζί μας, όταν θέλεις και μπορείς! Τυχερό το παιδάκι σου με τέτοια μαμά που έχει. Με το καλό να σας έρθει και το επόμενο! Καλή συνέχεια σε ότι κανείς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι να πω, με συγκίνησες πάρα πολύ με τα λόγια σου!

      Αν δεν ήσουν εσύ, ποτέ δεν θα αποφάσιζα να γράψω για κάτι τέτοιο! Και χάρη σ' εσένα, έγινε σε αυτή τη γωνιά μια όμορφη συζήτηση, από την οποία όλες ωφεληθήκαμε!

      Σε ευχαριστώ για όλα όσα γράφεις, έδωσες κι εσύ δύναμη και κουράγιο σ' εμένα!

      Καλή συνέχεια και σ' εσένα!!!

      Διαγραφή
  6. Κείμενο βγαλμένο από την καρδιά σου...
    σε ευχαριστώ, Τριανταφυλλένια μου, που μοιράστηκες τόσα βιώματα και σκέψεις, με εμάς.
    Είναι το βασικό "μυστικό" της ηρεμίας...

    φιλιά
    Αλεξία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αλεξία μου, πάντα είσαι εδώ γύρω και με ενθαρρύνεις με τα καλά σου λόγια! Σε ευχαριστώ!

      Διαγραφή
  7. Συγκινήθηκα πάρα πολύ γιατί μου θύμισες τα δικά μου εφηβικά χρόνια... Κατηχητικό, Τα κρίνα, τα βιβλιαράκια μου με όλες τις ακολουθίες, το Ψαλτήρι μου, όλα! Πραγματικά σ'ευχαριστώ για αυτή σου την ανάρτηση σήμερα!
    Αθηνά Craftaholic.gr

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αχ, Αθηνά μου! Οι αναμνήσεις μας μοιάζουν πολύ! Ήταν όμορφα τότε! Και ξέγνοιαστα!
    Εγώ σε ευχαριστώ που πέρασες!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Είναι ωραία να έχουμε καλή διάθεση! Όμορφο κείμενο! Αν θέλεις, πέρνα μια βόλτα κι από δω: http://plektomaniac.blogspot.gr

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια! Περνάω αρκετά συχνά από το blogoσπιτάκι σου επειδή μου αρέσει πολύ!! Καλή συνέχεια!!

      Διαγραφή
  10. πολύ όμορφο κείμενο .....έχω ένα βραβείο για σένα εδώ...... http://asteratiparea.blogspot.gr/2015/02/blog-post_9.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ζωή μου σε ευχαριστώ πολύ για το βραβείο και συγχαρητήρια για τη φοβερή δουλειά που μας δείχνεις στο blog σου!!!!

      Διαγραφή
  11. Μπήκα εντελώς τυχαία εδώ και μου άρεσε τόσο πολύ η ανάρτησή σου που με συγκίνησε. Ταυτίζομαι μαζί σου. Να είσαι πάντα καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς όρισες λοιπόν! Χαίρομαι που πέρασες και που σου άρεσε η ανάρτηση! Να σαι καλά κι εσύ! Καλή συνέχεια!!

      Διαγραφή
  12. Βαθιά θρησκευόμενο άνθρωπο δεν με λες. Η πίστη μου είναι ίσως λίγο διαφορετική. Φυσικά και έχω πίστη. Αλλά με μια διαφορετική έννοια.
    Παρ'όλα αυτά όμως πάντα απολαμβάνω αναρτήσεις σαν την δική σου, γιατί μου δίνουν στοιχεία που ίσως μου λείπουν ή που θέλω να υπενθυμίζω κι εγώ στον εαυτό μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που παίρνεις πράγματα από τις αναρτήσεις μου, παρόλο που πιστεύεις με διαφορετικό τρόπο!!

      Διαγραφή
  13. Γλυκιά μου Τριανταφυλλένια... παρότι πιστεύω πολύ βαθιά- ιδίως μετά τις τόσες δοκιμασίες μου- η ανάρτηση αυτή σήμερα ήρθε εξ ουρανού αφού είναι μια δύσκολη μέρα και τείνω να ξεχνώ τα βασικά... Θα αντιγράψω αυτά που σκέφτεσαι και εσύ στις δύσκολες στιγμές,. να τα κοιτώ όταν μπαίνει μέσα μου το "ταγκαλάκι".. Σε φιλώ γλυκά γλυκά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σε βοήθησε η ανάρτησή μου! Τέτοια σχόλια μου δίνουν κίνητρο να συνεχίσω να γράφω τέτοιες αναρτήσεις!!!

      Διαγραφή
  14. Πόσο χαίρομαι που σε βρήκα γλυκιά Τριανταφυλλένια και πόσο χάρηκα που διάβασα αυτή την ανάρτηση.Πόσο θαραλλέα είσαι!Και λέω θαραλλέα,γιατί με λύπη μου διαπιστώνω πως στην Ελλάδα των παραδόσεων,του αγίου Πάσχα,στην Ελλάδα που ήταν πάντα συνυφασμένη με το χριστιανισμό,πλέον φοβόμαστε να μιλήσουμε για την πίστη μας,μήπως και μας "κράξουνε".Κάτι το τόσο άγιο έχει καταντήσει παρωχημένο για πολλούς..'Εχω τα ίδια βιώματα με σένα.Απο ένα κατηχητικό ξεκίνησε και το δικό μου "ταξίδι",και ο "σπόρος" έμεινε.Πέρασα απο πολλές φουρτούνες αλλά πάντα εκεί γυρνούσα και ήταν μεγάλη παρηγοριά.Θα ήταν τιμή μου να περάσεις απο το μπλογκοσπιτάκι μου,εγώ σίγουρα θα περνάω απο το δικό σου!Φιλιά απο Ρόδο! http://manoulesae.blogspot.gr/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς όρισες MamaBoo!! Συμφωνώ μαζί σου πως πλέον αν μιλήσεις για Χριστό σε κοιτάνε με γουρλωμένα μάτια και κατά περιπτώσεις σε κράζουν κιόλας όπως λες!! Το κατηχητικό είναι πράγματι όμορφη εμπειρία για πολλές της γενιάς μας! Ελπίζω να είναι ακόμη έτσι για τα παιδιά!! Το blog σου είναι υπέροχο και θα σε παρακολουθώ! Χάρηκα που μέσα από αυτή την ανάρτηση σε γνώρισα!!

      Διαγραφή
  15. κι εγώ χάρηκα πραγματικά,σε βρίσκω υπέροχη!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Εσείς τι λέτε;

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Blog Widget by LinkWithin
Blogging tips