Παρασκευή, 22 Απριλίου 2011

Η καρδιά της μάνας


Αυτό το ποίημα μου το έλεγε η μητέρα μου και με συγκινούσε τόσο πολύ κάθε φορά! Μου έκανε μεγάλη εντύπωση η καρδιά αυτής της μάνας, μέχρι που έγινα μάνα κι εγώ και κατάλαβα πόσο εύκολο είναι να νιώσεις την αγάπη...


Ένα παιδί, ένα μοναχοπαίδι αγόρι, 
αγάπησε μιας μάγισσας την κόρη.
"Δεν αγαπάω εγώ, του λέει, παιδιά. 
Μα αν θέλεις να σου δώσω το φιλί μου, 
της μάνας σου να φέρεις την καρδιά,
 να ρίξω να τη φάει το σκυλί μου"!
Τρέχει ο νιος, τη μάνα του σκοτώνει 
και την καρδιά τραβά και ξεριζώνει!
 Και τρέχει να την πάει, μα σκοντάφτει
 και πέφτει ο νιος κατάχαμα με δαύτη.
Κυλάει ο νιος και η καρδιά κυλάει
 και την ακούει να κλαίει και να μιλάει. 
Μιλάει η μάνα στο παιδί και λέει: 
"Εχτύπησες αγόρι μου"; Και κλαίει!

Του Ζαν Πιέρ, Γάλλου Ακαδημαϊκού (1849-1930) σε ελληνική μετάφραση Αγγέλου Βλάχου, 1899.



4 σχόλια:

  1. Όντως υπέροχο ποίημα! Δεν τα πάω καλά με τα ποιήματα...αλλά το συγκεκριμένο είναι υπέροχο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συνήθως συνδέουμε την ποίηση με δυσνόητα κείμενα! Χαίρομαι που σου άρεσε!

      Διαγραφή
  2. Το θυμάμαι και εγώ από μικρή!....
    Συγκινητικό και απίστευτα ωραίο!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σου ξύπνησε όμορφες αναμνήσεις φαντάζομαι!

      Διαγραφή

Εσείς τι λέτε;

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Blog Widget by LinkWithin
Blogging tips